Collie Bingo

Hier ben ik weer met een nieuw verhaaltje.

Hebben jullie sukkels ook zo'n beperkt vocabularium?

Serieus, die twee dat klinkt als een plaat die blijft hangen. Elke dag opnieuw.

"Mateke laat mij eens door"

"Yanneke ga nu eens van voor mijn voeten"

En zij dan, die noemt mij dus Tsjoepeboeleke. 

Als ik op mijn dooie gemak door het huis slenter, klinkt het "tsjoep tsjoep, tuut tuut"

Of erger nog "tsjoep tsjoep to the max". Kennelijk moet zij altijd passeren waar ik geheel toevallig ook ben of lig. 

Jullie weten dat ik sommige hindernissen in huis, zoals een deurgat, licht overgang tussen ruimtes en verschillen in vloeren, pleeg te overbruggen door achteruit te lopen.

Ik maak op deze routes en routine geen uitzonderingen. Ook niet als die twee blijkbaar gehaast zijn.

Zij heeft daar ook weer een commando bij verzonnen "vade retro" of kortweg "retro". Dat zou mij dus moeten aansporen om mijn achterwaartse demarche te bespoedigen. 

Die kakelende dames club in de ren, komt ook met een heel jargon.

"Kom Yanneke, kipjes doen"

Dan weet ik dat het tijd is om mijn piepkipje boven te halen en richting ren te lopen met haar. 

Zij gaat die kabaal makende pluimen balletjes dan voeren en, jullie geloven het niet, ook knuffelen. Die ene donkere is blijkbaar onweerstaanbaar tot de vrouwelijke sukkel aangetrokken en begint allerlei kippige geluiden te produceren en terwijl tegen haar benen aan te schurken. 

En ikke, ik mag dus niet blaffen. "Yanneke grote man, balletje halen", klinkt dat. 

In de namiddag weer zoiets "waar is mijn Pralineke?" is het startpunt van alweer een rondje kippen knuffelen. Die vier kakelende pretmadammen komen dan als een soort kleine struisvogels aangelopen, de donkere (madame Praline) voorop, voor hun snack momentje. Ik krijg dan natuurlijk ook mijn deel. Maar dat donkere Praline geval loopt mij te jennen en als ik mijn langsnuit tegen de draad van de ren steek, durft die mij te pikken. 

s'Avonds is er pas volledige rust in mijn collie kopje als zij haar laatste tocht door de tuin heeft ondernomen. Uiteraard met mij als hoeder en beschermer, het is dan tenslotte donker. "Yanneke ga je mee de kipjes in hun bedje steken?" is haar gebruikelijke slagzin. 

Ze neemt dan altijd een pillamp mee. Ik speel graag met dat lichtje. Tenslotte ben ik geboren voor de spotlights toch?! "Yanneke super star" is de begeleidende boodschap .

Als ze weggaan zonder mij, dat is een evenement op zich. Ik zweer het jullie, die twee laten mij zelden eens rustig alleen thuis. Maar als het zover is, barsten ze van het schuldgevoel. Daar heb ik natuurlijk voor gezorgd. Ik durf weleens een afscheids serenade brengen in wolven stijl. 

"Mateke op het huis passen, grote flinke man, we blijven niet lang weg, ga maar lekker dodo doen"

Eten is ook zo'n dingetje "Yanneke quenellekes eten ". Ja mijn vlees wordt nog steeds opgediend op een plat bord gedresseerd in quenelles met een lepeltje groene kruiden erover (anti plaque poeder)

Ik durf weleens bewust klieren met die quenellekes, wat geleid heeft tot "bordje leeg, grote man, dan krijg je een sigaartje".

Yep, ik heb die twee zo opgeleid dat ik beloond wordt met een snoepje omdat ik mijn bordje netjes leeg eet.

Diezelfde sigaartjes, de enige snoepjes die ik consequent lekker vind, zijn ook pasmunt voor bezoekers. 

Ik voer allerhande scenario's op, zodat ik goed in de aandacht loop, om dan vervolgens mijn langsnuitje op de tafel of op de arm van de bezoeker te leggen, ten teken dat het toneelstukje afgelopen is en het tijd is voor mijn beloning.

Tv kijken, daar heb ik gezorgd dat ze mij bezig houden. Gewoon lang genoeg drammen tot ze een snuffelmat kochten. Nu wordt er elke avond "matje gedaan". Zij maakt een bekertje kauwspul klaar en verstopt dat in die mat. Vervolgens ga ik die dingen, één per één, naar één van de sukkels brengen, die dat in kleine stukjes moet breken en aan mij voeren. Bij kluifjes klinkt "Yanneke zelf eten, met de tandjes"

Mijn tandjes worden trouwens elke avond ingesmeerd met gel tegen tandsteen. "Yanneke tandjes doen". Ik ga dan tussen zijn benen zitten en laat mijn krokodillen tanden zien, zodat zij meteen tot het nodige smeer werk kan overgaan. Uiteraard wordt deze actie uitvoerig beloond met een massa complimenten en een sigaartje. 

Zeg nu zelf, helemaal normaal zijn ze toch niet die twee. 

Het is natuurlijk wel lekker gemakkelijk.

Ik speel gewoon elke dag Bingo, met al die zinnetjes en commando's en tel mijn winst uit in sigaartjes.

Zij denken dat ze mij geweldig goed opgevoed hebben en zijn tevreden over al deze rituelen met vocale begeleiding. 

Maar zeg nu zelf...wie is er weer de sigaar 😉