achteruit

 

Hier ben ik weer met een nieuw verhaaltje

 

Het is hier een drukte geweest de laatste weken. Dus hoog tijd om jullie weer eens te briefen over het collie bestaan.

 

Eerst was er de vrouwelijke sukkel, die compleet over de rooie ging bij het zien van ratten op mijn erf.

Dat leidde tot een grondige verbouwing van mijn outdoor beleving. Klimop werd weggehaald, de haag gesnoeid, de kukelren werd grondig aangepakt en die pluizige roddeltantes kregen een nieuw hok op poten. Zo hoog dat ik er niet eens mijn Schotse langsnuit in kan steken. Blaffen op dat clubje kakelende trienen is ook al uit den boze.

Ik maak mijn standpunt hierover klaterend duidelijk door met veel machismo te plassen tegen de grootste boom in de ren, op drie poten dwars door de draad heen.

 

Dan hebben ze ook nog de tuinhuisjes leeggehaald en alles laten afvoeren. Dat was een beleving hoor, zoveel beweging en bezoekers in mijn koninkrijk. Ik heb meteen een systeem van toegang en afmelden ingevoerd, te voldoen in klinkende sigaartjes. Mijn kassa rinkelde als een tierelier.

Al heb er ook hard voorgewerkt, door het geven van veelvuldige concerten, ten huize beter bekend als "the howling wolf featuring Orianthi". Mijn zoetgevooisde wolvenzang weerklonk rijkelijk door het huis, waarbij de sukkels het aandurfden te zeggen dat ze blij waren dat de muren van mijn troonzaal afdoende geïsoleerd bleken en er geen nabije buren zijn. Hoezeer kan je miskend worden in vocale genialiteit?!

 

Het was dan ook met lede ogen dat ik de outdoor activiteiten zag afnemen.

 

Maar niet getreurd, uiteraard is hier, met die sukkels, altijd wel wat aan de hand.

 

Zo was ik laatst een middagje van wacht bij de vrouwelijke sukkel. Hoor ik daar toch gedonder en gekraak. Ik sleur dat vrouwmens met bekwame spoed naar binnen. Gewoon nadrukkelijk naar binnen hoeden, desnoods even aan haar mouw of broekspijp trekken, een welgemikte pits in haar enkels en intensief blijven achterom kijken tot ze het doorheeft en volgt. Ze kunnen traag van begrip zijn hoor.

 

Vervolgens ging ik met mijn volle gewicht op haar schoot zitten, strak tegen haar aan geleund.

Zij vertaalt dat als "hij is bang voor het dondermanneke", tja je laat ze natuurlijk in hun primaire menselijke beleving hè.

De waarheid kwam uren later aan het licht, toen ze buiten de afgeknakte kruin van een pijnboom zagen liggen op mijn erf. Exact op het plekje waar ik graag balletje speel met haar, omdat het geweldig vermakelijk is om haar, op mijn aangeven (gewoon zielig piepen en een beetje grienen) dat ding uit de haag te laten vissen. Je moet ze tenslotte ergens mee bezig houden.

 

Het nadeel aan deze tijd van het jaar is dat het snel donker is, dat scheelt al gauw een paar uurtjes balletje spelen.

Maar het geeft ook problemen met licht overgangen en schaduwen allerhande in huis. Die sukkels steken allerlei kaarsjes, lampen en de kachel aan. Gezellig hoor, maar voor mijn zicht wordt het er niet duidelijker op.

 

Elio kende maar één versnelling, recht vooruit. Ik perfectioneerde "back" tot in de puntjes. Zo trotseer ik achterwaarts de dingen waar ik frontaal letterlijk geen licht in zie. Ik manoeuvreer soepel in achteruit, vanuit de garage met een grote afbuigende bocht naar links de keuken in. Die twee schijnen dat amusant te vinden. Wij collies zijn creatieve geesten. We zoeken oplossingen voor de hindernissen van ons bestaan. Tenslotte komt je ook in achteruit op je bestemming.

 

Ik wens jullie heel fijne gezellige avonden en nog meer gelukzalige partijtjes balletje spelen in de frisse buitenlucht. Lekker de wind in de manen, balletje in de aanslag en losgaan.

Ik droeg een rijmpje op aan mijn geliefde balletje.

 

Mijn lievelings balletje

 

Ik knijp je hard

Ik bijt je plat

 

Ik loop en ren

Tot ik weer bij je ben

 

Jij wordt weer heel

Zodat ik verder speel

 

Hoe harder je piept als ik je bijt

Hoe groter mijn jolijt

 

Ik zeul met jou overal rond

Tot je opvolger komt

 

Dat is voor dat moment mijn favoriet

Alle andere balletjes tellen even niet

 

Over wat je nauw aan het collie hart ligt word je al eens lyrisch.

 

Intussen wuiven we november uit en komt daar december aan.

Ik wens jullie allemaal veel cadeautjes van de Sint. Stoute collies bestaan nu eenmaal niet.

Wel tijdig aan jullie sukkels duidelijk maken wat er op het verlanglijstje staat. Je mag niet te beroerd zijn om flegmatiek je lang neusje op te trekken bij foute aankopen of goedkope alternatieven van het gewenste kauwspul, voer, snoepje of speelgoed.

Een blik met de juiste verhouding tussen misprijzen, belediging, chagrijn en teleurstelling is hierbij primordiaal.

 

Veel succes collega's en hou het langsnuitje koel en de verwachtingen hoog, als ze hieraan niet voldoen zijn zij de sigaar.