Zomer

 

Hier ben ik weer. De hoogste tijd om jullie wat te vertellen over de aankomende zomer en de geplogenheden die hier zoal bij horen.

Zomer betekent meestal warmte, hitte, zon, oververhitte ondergronden buiten en al even oververhitte auto’s, die in volle zon veranderen in sauna achtige sluipmoordenaars. Geen autoritjes voor mij, tenzij de auto vooraf netjes airco gekoeld is en er geen enkele tussenstop gemaakt wordt. Taxi Orianthi moet bovendien uitgerust zijn met een drinkbak en een gekoelde fles Spa blauw. Vreemde drinkbakken of van die bakjes water op een terras waar al menig soortgenoot aan geslobberd heeft, niet voor mij hoor. Ze noemen mij niet voor niks een Diva en een goudgelokte Adonis.

Zomer is dus zen modus. Vroeg eruit, een lange siësta onder de airco op de middag en lekker lang licht, zodat ik in de vooravond op stap kan en daarna nog uren met mijn balletje kan spelen op mijn erf. Zo blijven die twee in beweging. Want ik laat niet toe dat ze in de zetel ploffen, zolang het buiten klaar genoeg is om te sjotten. Desnoods kom ik hen met gedecideerde blik binnen opvorderen.

Op stap gaan we uiteraard in het bos en langs landwegeltjes en niet op asfalt en andere wegverhardingen. Mijn poezelige collievoetjes horen gespaard te blijven van elk risico op verbranding of ander ongemak.

Dat brengt mij naadloos bij het fenomeen “hondenzwembadje”. Collega’s, als jullie daarin kruipen zijn jullie goed gek hoor! Elio placht met veel aandringen en aanmoedigen van de sukkels “voetjes wassen” stonden ze dan te scanderen, nog weleens heel voorzichtig op hoge poten en met opgeheven staart dat ronde ding vol water te betreden. Ik ben formeel, onder geen beding wens ik mijn prachtig getrimde voetjes en schitterende fluffy gouden vacht bloot te stellen aan dergelijk waterachtig vermaak. Ook plassen, beken, meertjes en aanverwante waterpartijen laat ik wijselijk aan mij voorbij gaan. De sukkels zeggen dat ik nog niet op pootje baden in mijn drinkbak betrapt kan worden. Dat ding dient daar toch ook helemaal niet voor, wat dachten ze dan.

Waar Elio nog wel een keertje de waterstraal van de tuislang te lijf wou gaan, ook daar houd ik mij ver van verwijderd. Volgens die twee is dat omdat ik een ijdeltuit ben.

Ik ga niet ontkennen dat ik er een zeker genoegen in vind te lopen pronken met mijn indrukwekkend uiterlijk. En poseren voor foto’s is mijn liefhebberij. Een dag niet geposeerd is een dag niet geleefd. De vrouwelijke sukkel wordt dus dagelijks door mij opgevorderd voor een fotoshoot. Desnoods grabbel ik zelf naar haar smartphone.

En nu gaan jullie denken dat ik bang ben voor water. Wel hoegenaamd niet. De regen deert mij dus absoluut niet. Het is hier in huis een veelvuldig punt van discussie. Zij roept dan “haal Yantje binnen, het regent”, waarop hij steevast reageert “het valt wel mee, ik zal hem zo meteen wel afdrogen en zijn badjes aandoen”. Het eindigt er dan meestal bij, dat zij mij kordaat naar binnen sommeert en terwijl tegen hem roept “als jij daarin wil blijven lopen, moet jij dat weten. Maar de kleine komt nu binnen, zijne mis-en-plis is al helemaal naar de vaantjes”.  Die mis-en-plis is een verwijzing naar zijn ma, die vroeger wekelijks naar de kapper ging en dan steevast bij de minste regendruppel met zo’n plastic kapje, haar als een suikerspin getoupeerde permanent, trachtte te beschermen. 

Ze hebben voor mij trouwens ook eens zo’n plastic regending gekocht. Wel gelet op mijn weelderige kraag (en volgens hen mijn dikke nek) paste dat ding voor geen meter. Ik heb er één keer voor de grap een rondje mee gedaan op eigen erf. sindsdien halen ze zich die fratsen gelukkig niet meer in hun hoofd. 

Nu voor een sigaartje wil ik best netjes naar binnen huppelen hoor, geen probleem. En die badjas, ach kijk, ik weet dat hij me beeldig staat, ja toch?

Trouwens ik ben dan wel een mannelijke diva, ik maak best graag mijn pootjes vuil hoor. een stevige kuil graven op mijn erf, dat is één van mijn liefhebberijen. En ook dat hoort bij uitstek bij de zomer. Ik heb een favoriet plekje, vlak naast de inkom aan de voordeur. Zeer tot ongenoegen van de sukkels, die er natuurlijk weer geen snars van begrijpen. 

 Wel, ik zal het jullie even uitleggen. Het is weer een staaltje pure collie logica. Dat plekje , daar komt het minste zon en is het koelste van het hele erf. Bij warm weer biedt zo’n kuil zalige verkoeling aan lijf en leden. Dat geëmmer over een huis vol zand en modder, daar mogen ze dus dringend mee stoppen. Wij collies weten echt wel wat wij doen. Dat de sukkels niet slim genoeg zijn om ons logische gedrag te begrijpen, ligt niet aan ons hoor collega’s, Zij zijn gewoon dik de sigaar.

Fijne zomer en houd het langsnuitje koel!