de groomer voor sukkels

 

Hier ben ik weer. Tijd om jullie weer bij te praten over de fratsen van de sukkels.

Het begon begin deze maand. Hij moest naar een soort groomer voor sukkels. Ik ga daar ook elke 1,5 maand heen voor mijn volumineuze lokken. Maar hij heeft, zoals jullie weten, niet bepaald een weelderige haardos. Maar goed, ik dacht, het zal mij benieuwen. Zelf kom ik altijd keurig en geurig voor de dag na zo’n Spa behandeling. De sukkel verschijnt na een uurtje of twee plots voor het raam om mij te begroeten. De geurtjes die hij bij had, ik begrijp niet dat hij nog binnen mocht hoor! En ik zag werkelijk bijna geen verschil aan zijn vacht. Maar blijkbaar hoort dat zo bij sukkels.

Nu goed, die geurtjes slijten wel weer en na een paar uurtjes kreeg hij van mij voorzichtig terug een kusje.

Jullie denken dat daarmee de kous af is? Vergeet het. Blijkbaar had die eerste groomer de zaak niet volledig beklonken, want vorige week moest de sukkel ineens zijn voeten laten verzorgen. Een beetje groomer klaart dat klusje in no time en pijnloos. Ik mag er mee pronken dat mijn poten en voetjes er altijd netjes en in vorm uitzien. 

Daarbij is nog nooit een druppel bloed gevloeid of een onvertogen blafje gevallen. Dat is meteen ook de reden dat de sukkels zich er niet aan moeten wagen. Mijn edele voetjes worden deskundig aangepakt.

Waarom vertel ik dit? Wel eens terug van zijn behandeling zat de sukkel in toenemende mate te piepen en te grommen. Zo erg dat zij er natuurlijk lucht van kreeg. Maar de mannelijke sukkel is nogal koppig. Zodoende duurde het een paar dagen , vooraleer zij hem zover had, dat ze hem de bank op kreeg en zijn kousen uitdeed. Ik was almaar dicht bij hem gaan zitten, want ik zag dat er verzorgd ging worden en er dus pijn mee gemoeid was.

Nu bleek dat de mannelijke sukkel zijn onder poten serieus pijn had gedaan. Man wat zag dat er erg uit. Ik zag haar aankomen met potjes en flesjes met allerlei geurtjes eraan, die mij herinneren aan de geur bij de dierenarts. Dikke foute boel dus. En hij moet ook pilletjes nemen van haar. Net als ik dat dan doe, zie ik, hoe hij hieronder uit probeert te komen. Vergeten zegt hij dan. Ik begrijp het wel hoor. Hij moet die pilletjes nemen zo, zonder vleesje, pudding of stukje paté! Je zou toch voor minder je medewerking opzeggen.

Maar wat erger is, hij mag tijdelijk niet met mijn balletje sjotten. Zij is nu de verantwoordelijke balletje spelen. Normaal verdeel ik mijn tijd en aandacht netjes tussen de twee en haal zo een hoog rendement aan balletjes speel tijd. De accenten liggen ook anders. Zij trapt de bal hoog en ver, soms over mij heen. Hij is meer van de schijnbewegingen en de onverwachte wendingen. Hij haalt dat balletje eindeloos van onder de auto’s of uit de haag. Zij haalt het ding een keer of twee ergens onderuit en zegt dan Yanneke zelf doen hoor, je kan dat best. Ja dan is de lol er ook af.

Tegen al dat huiskamerleed in, nog even een paar misverstanden rechtzetten. Wij zijn geen pantoffelhelden, angsthazen of watjes. Wij zijn beginselvast en behoedzaam. Dus denk niet dat je mij zomaar kan bedotten. Ik vertelde jullie vorige keer over dat gapende zwarte gat in de gang. Dat monsterlijk ding, wat door hun een deurmat wordt genoemd en waar ik het vertik een poot op te zetten. Wel de kortzichtige sukkels dachten dit op te lossen door dat ding van kleur te laten veranderen. Plots was het zwarte gat een soort raar bruin. En je moest ze daar zien staan die twee, zo triomfantelijk. “Kijk Goudlokje, kom maar, zie je niks aan de hand.” En toen durfde ze het aan mij te herinneren aan een jeugdzonde, waarvan ik dacht, dat ze het helemaal nooit aan de weet gekomen waren.

Als pupje was ik op 9 weken namelijk al keurig zindelijk. Een klein ongelukje niet te na, was mijn parcours letterlijk vlekkeloos. Maar ik deed weleens een plasje op de kokos deurmat aan de achterdeur in de wasplaats. Voilà, ik beken. Alleen wist ik niet dat zij dat dus ook wisten en nu weerklonk dus “van die mat heb je geen schrik hoor, dat weten we wel zeker, want je hebt er dikwijls genoeg op geplast”

Goed het kan allemaal wel zijn, maar mijn positie verandert niet. Zwart gat of kokoskleurige hellhole ik zet daar geen van mijn netjes getrimde voetjes op.

En gelet op zijn actueel leedwezen, zou hij beter een voorbeeld aan mij nemen. Dan was hij nu niet de sigaar.